آي پسرك دانشجو! آي دخترك دانشجو! به تو چه مربوط است...

آيا مي توانيد اين مسائل را حل كنيد؟

1-گلوله اي از لوله‌ي دوشكا با سرعت اوليه‌ي خود از فاصله‌ي 1000 متري شليك مي شود و در مبدأ به حلقومي اصابت نموده و آن را سوراخ كرده و گذر مي كند.معلوم نماييد:

الف)سر كجا افتاده است؟

ب)كدام زن صيحه مي كشد؟

ج)كدام پيراهن سياه مي گردد؟

د)كدام خواهر بي برادر مي شود؟

ه‍)آسمان كدام شهر سرخ مي شود؟

و)كدام گريبان پاره مي شود؟

ز)كدام چهره چنگ مي خورد؟

ح)كدام كودك در انزوا و خلوت اشك مي ريزد؟

توانستيد؟...اگر نمي توانيد اين مسئله را با كمي دقت بيشتر حل كنيد:

2-هواپيمايي با 1/5 برابر سرعت صوت از ارتفاع 10 متري سطح زمين ماشين لندكروزي را كه با سرعت در جاده‌ي مهران-دهلران حركت مي كند مورد اصابت موشك قرار مي دهد.اگر از مقاومت هوا صرف نظر شود معلوم كنيد:

الف)كدام تن مي سوزد؟

ب)كدام سر مي پرد؟

ج)چگونه بايد اجساد را از درون اين آهن پاره‌ي له شده بيرون كشيد؟

د)چگونه بايد آن ها را غسل داد؟

چگونه بخنديم و نگاه آن عزيزان را فراموش كنيم؟چگونه مي توانيم در شهرمان بمانيم و فقط درس بخوانيم؟چگونه مي توانيم درها را به روي خود ببنديم و چون موش در انبار كلمات كهنه‌ي كتاب لانه بگيريم؟كدام مسئله را حل مي كني؟براي كدام امتحان درس مي خواني؟به چه اميد نفس مي كشي؟كيف و كلاسورت را از چه پر مي كني؟از خيال؟از كتاب؟از لقب شامخ دكتر؟يا از آدامسي كه هر روز مادرت در كيفت مي گذارد؟كدام اضطراب جانت را مي خورد؟دير رسيدن به اتوبوس؟دير رسيدن سر كلاس؟نمره گرفتن؟دلت را به چه چيز بسته اي؟به مدرك؟به ماشين؟به قبول شدن در دوره‌ي فوق دكترا؟

چه كسي مي داند جنگ چيست؟چه كسي مي داند فرود يك خمپاره قلب چند نفر را مي درد؟چه كسي مي داند جنگ يعني سوختن.يعني ويران شدن،يعني ستم،يعني آتش،يعني خونين شدن خرمشهر،يعني سرخ شدن جامه اي و سياه شدن جامه اي!يعني گريز به هر جا،به هر جا كه اين جا نباشد!يعني اضطراب كه كودكم كجاست؟جوانم چه مي كند؟دخترم چه شد؟به راستي ما كجاي اين سئوال ها و جواب ها قرار گرفته ايم؟كدام دختر دانشجويي كه حتي حوصله ندارد عكس هاي جنگ را ببيند و اخبار آن را بشنود از قصه دختران معصوم سوسنگرد با خبر است؟آن گل هاي ناز كه اسوه‌ي عفاف كه هر كدام در پس رنج هاي بيكران صحرا نشيني و بيابانگردي آرزوهاي سال ها بعد را در دل مي پرورانند.آن خواهران بي دفاع،آن مظاهر شرم و حيا را چه كسي ياد مي كند كه بي شرمان دامنشان را آلوده كردند و زنده زنده به رسم اجدادشان به گور سپردند؟!كدام پسر دانشجويي مي داند هويزه كجاست؟چه كسي در هويزه جنگيده؟كشته شده و در آن جا دفن گرديده؟ چه كسي است كه معني اين جمله را درك كند؟نبرد تن و تانك!اصلا چه كسي مي داند تانك چيست؟چگونه سر 120 دانشجوي مبارز و مظلوم زير شني هاي تانك له مي شود؟

آي پسرك دانشجو!به تو چه مربوط است كه خانواده اي در همسايگي تو داغدار شده است؟جواني به خاك افتاده است؟آي دخترك دانشجو! به تو چه مربوط است كه دختران سوسنگرد را به اشك نشاندند و آنان را زنده به گور كردند؟يا در كردستان حلقوم كسي را پاره كردند تا كدهاي بيسيم را بيابند؟به تو چه مربوط است كه موشكي در دزفول فرود بيايد و به فاصله‌ي زماني انتشار نور محله اي نابود شود؟به تو چه مربوط است كه كودكاني در خرمشهر از تشنگي مردند؟هيچ مي دانستي؟حتما نه!هيچ آيا آن جا كه كارون و دجله و فرات به هم گره مي خوردند به دنبال آب گشته اي تا اندكي زبان خشكيده‌ي كودكي را تر كني و آن گاه كه قطره اي نمی يافتي با اميدهاي فراوان به بالين آن كودك رفتي تا سيرابش كني اما ديدي كودك ديگر آب نمي خورد!

اما اگر تو قاسم نيستي؛اگر علي اكبر نيستي؛اگر جعفر و عون و عبدالله نيستي؛لااقل حرمله مباش!كه خدا هديه حسين را پذيرفت،خون علي اصغر را به زمين پس نداد.من نمي دانم فرداي قيامت اين خون با حرمله چه خواهد كرد؟