عبدالمالک ریگی چگونه دستگیر شد؟

کیهان: عبدالمجيد ريگي با نام مستعار «عبدالمالك» در يك عمليات پيچيده امنيتي روزهاي پاياني سال 88 به دام سربازان گمنام امام زمان افتاد و در نهايت در 30 خرداد 89 به سزاي اعمال ننگين خود رسيد.

شناسايي و دستگيري عبدالمالك ريگي سر كرده معدوم گروهك تروريستي جندالشيطان كه مورد حمايت سرويس هاي جاسوسي آمريكا، انگليس و رژيم صهيونيستي قرار داشت، از عمليات هاي پيچيده اطلاعاتي بود كه با همكاري دستگاه امنيتي و ارتش جمهوري اسلامي ايران و ساير نهادهاي حافظ انقلاب اسلامي در تاريخ 4 اسفند 88 صورت گرفت.

ريگي چگونه لو رفت؟

براساس ردگيري هاي چند ماهه انجام شده از سوي يك منبع اطلاعاتي در امارات خبر مي رسد كه ريگي به عنوان مسافر قصد سفر به كشور قرقيزستان را دارد كه به دنبال اين گزارش مسئولان امنيتي مربوطه تصميم مي گيرند عمليات فرود اجباري هواپيما و دستگيري ريگي، توسط نيروي هوايي صورت گيرد.

بر پايه گزارش اين منبع اطلاعاتي كه ساعت 10 شب به وزارت اطلاعات ارسال و مشخص مي شود كه «عبدالمالك ريگي» با نامي مستعار براي ملاقات و ديدار با ريچارد هالبروك نماينده ويژه اوباما در امور افغانستان كه در قرقيزستان به سر مي برد با هواپيما در حال مسافرت از دبي به مقصد بيشكك است.

به محض مخابره اين خبر دستگاه امنيتي جمهوري اسلامي ايران وارد فاز عملياتي شده و بلافاصله فرمانده كل ارتش از طريق معاون اطلاعات وي در جريان رهگيري هواپيماي مذكور قرار مي گيرد.

به اين ترتيب روند اجراي عمليات پيچيده اطلاعاتي امنيتي براي دستگيري ريگي در يك مجراي خاص با طبقه بندي سري توأم با رعايت تمام مقتضيات و مناسبات امنيتي در كمترين زمان ممكن با دستور فرمانده كل ارتش كليد مي خورد.

احضار شبانه فرماندهان ستاد ارتش

اجراي اين عمليات حساس با نظارت فرمانده كل و معاون عملياتي وي به فرمانده نهاجا و همچنين مركز عمليات قرارگاه پدافند هوايي خاتم الانبيا سپرده مي شود كه به دستور فرماندهي وقت نيروي هوايي ارتش جمهوري اسلامي ايران شبانه تمام فرماندهان ستاد فراخوانده شده و با توجه به اينكه تنها حدود يك ساعت و نيم به برخاستن هواپيما باقي مانده بود به سرعت نقشه اين عمليات پيچيده طرح ريزي و اجرا مي شود.\

گزينه هاي رهگيري هواپيماي ريگي

گزينه اول براي رهگيري هواپيماي حامل ريگي بود كه هر هواپيمايي كه از امارات به سمت شرق پرواز مي كند بايد از كريدور پروازي ايران عبور كند كه نقطه تماس اجباري كه خلبان بايد اطلاعات پروازي را دريافت كند، جنوب بندرعباس است؛ اين مسير در ادامه به ايستگاه ناوبري كرمان و از مسير طبس واقع در شمال شرق بجنورد كه نقطه خروجي تماس اجباري است از مرز ايران خارج مي شود.

با توجه به همزماني سه ترافيك با فاصله دو تا شش دقيقه به مقاصد كييف، افغانستان و بيشكك كه همگي مي بايست در اين دالان هوايي قرار مي گرفتند تفكيك آنها كمي دشوار بود كه با كمك خدا و همت همكاران خبره تفكيك ترافيك توسط رادار انجام شد.

حال نوبت آن بود كه مشخص شود هواپيما در كدام يك از فرودگاه هاي كشور مجبور به فرود شود گزينه هاي مختلفي از جمله تهران، كرمان، مشهد، اصفهان و بندرعباس بود كه سرانجام پس از بحث و تبادل نظر فرودگاه بين المللي بندرعباس به عنوان بهترين گزينه انتخاب مي شود.

علت ريسك ناپذيري مسئولان پروازي

فرودگاه كرمان به علت اينكه در آن روزها در حال آماده سازي بود، وضعيت مناسبي براي فرود يك هواپيماي پهن پيكر نداشت و ممكن بود خلبان هواپيماي مسافربري بوئينگ 737-B از فرود در چنين فرودگاهي كه در طرح پروازي اش هيچ اشاره اي به وجود چنين فرودگاهي نشده بود ممانعت كند كه در اين صورت مسئولان پروازي و مراقبت هاي هوايي طبق قوانين هوانوردي ايكائو مي بايست به خواست خلبان تن مي دادند. با اين پيشينه بود كه مسئولان مربوطه دچار چنين ريسكي نشدند.

چرا فرودگاه مهرآباد نه!

فرودگاه مهرآباد تهران نيز به دليل اينكه زمان زيادي طول مي كشيد تا هواپيما بدانجا برسد و ممكن بود به محض شروع عمليات رهگيري و اعلام اولين اخطار از سوي رادار با هواپيماي شكاري با عدم تمكين هواپيماي مسافربري براي فرود اجباري روبه رو شود كه در نهايت احتمال دخالت نيروهاي بيگانه مستقر در خليج فارس هم مي رفت.
فرودگاه مشهد هم به علت بعد مسافت عملا كنار گذاشته و بالاخره تصميم گرفته شد اين هواپيما در بندرعباس فرود اجباري را انجام دهد.

سناريوهاي عملياتي «آلرت »ها

چندين هواپيماي اصطلاحا «آلرت» شامل 3 فروند هواپيماي 4-F فانتوم با عناوين دنا آلفا، دنا براوو، دنا چارلي آماده اجراي فرمان پروازي بودند كه در صورت اسكرامبل مي توانستند به سرعت وارد عمل شوند؛ حتي احتمال مي رفت كه اگر هواپيماي مسافربري بنا به دلايلي از مسير ديد هواپيماهاي 4-F خارج شود، 2 فروند هواپيماي F-14A تامكت هم در ادامه مسير عمليات رهگيري را انجام دهند و همه اين تصميمات در همين زمان محدود برنامه ريزي و همه سناريوها پيش بيني مي شود.

دو فروند هواپيماي بويينگ 707 و 747-B هم به منظور انجام عمليات سوختگيري شبانه پيش بيني شد تا در نقاط ايستايي بر فراز آسمان آماده باشند و در صورت طولاني شدن عمليات رهگيري به محض اعلام نياز هر يك از خلبانان آماده عمليات سوختگيري شوند آن شب به تمام پايگاه هاي نيروي هوايي ارتش آماده باش صددرصد داده شد.
مطابق برنامه و طرح پروازي قرار بر اين بود كه هواپيماي مسافربري بعد از تماس با بخش كنترل ترافيك هوايي جنوب ايران برنامه تغيير ارتفاع از 36 هزار و 25 هزار پا را دريافت كند.

پاسخ هاي منفي خلبان ريگي

هواپيماي حامل ريگي در اولين نقطه ورودي به منطقه اطلاعات پروازي ايران ورود خود را اعلام كرد و در كريدور پروازي قرار گرفت.

همزمان با تكميل فرايند رهگيري هوايي درخواست رادار از هواپيماي مسافربري براي نشست در فرودگاه بندرعباس به دليل عدم برنامه ريزي قبلي، با پاسخ مثبتي از طرف خلبان روبه رو نشد. رادار بندرعباس دوباره درخواستش را تكرار كرد اما هيچ نتيجه اي در بر نداشت.

وقتي تيراندازي آغاز شد

خلبان دنا آلفا بلافاصله پس از دريافت دستور موقعيت خود را تصحيح كرد و اولين رگبار آگهي مسلسل را با 3 ثانيه نواخت ممتد تير آغاز كرد. هواپيماي شكاري آلفا پس از اقدام به شليك با تكرار حركات متناوب بال به چپ و راست به سمت چپ گردش كرد.

خلبان هواپيماي مسافربري درست بر فراز آسمان فرودگاه كرمان به سمت طبس با تلاش مستمر و مداوم خلبان فانتوم از ادامه مسير منصرف شد و علامت بصري پرواز هواپيماي شكاري را با گردش به چپ پذيرفت و دنبال كرد.

ريگي در دام سربازان گمنام امام زمان(عج)

و بالاخره اين عمليات پيچيده اطلاعاتي، امنيتي با همكاري سربازان گمنام امام زمان و غيور مردان نيروي هوايي ارتش و ساير دستگاه هاي مربوطه با موفقيت كامل انجام و هواپيماي حامل عبدالمالك ريگي در امتداد باند فرودگاه بندرعباس عمليات تقرب و فرود را انجام داد و دقايقي بعد تروريست بي رحم جنوب شرق كشورمان در چنگ سربازان گمنام اين آب و خاك گرفتار شد.

گفتني است؛ به گزارش فارس، سرانجام با حكم صادره از سوي دادگاه انقلاب اسلامي، عبدالمجيد ريگي با نام مستعار عبدالمالك سحرگاه روز يكشنبه 30 خرداد 89 با حضور تعدادي از خانوادهاي شهدا و جانباختگان جنايات تروريستي وي در محل زندان اوين به دار آويخته شد