عجب صبری خدا دارد - شعر

شعری از معینی کرمانشاهی :

عجب صبری خدا دارد.اگر من جای او بودم ، همان یک لحظه اول ، که ظلم میدیدم از این مخلوق بی وجدان ، جهان را با همه زیبایی و زشتی به روی یکدگر ویرانه می کردم.

عجب صبری خدا دارد.اگر من جای او بودم ، که میدیدم یکی عریان و سوزان ، دیگری پوشیده از صد جامه رنگین ، زمین و آسمان را واژگون می کردم.

عجب صبری خدا دارد.اگر من جای او بودم ، که در همسایه صدها گرسنه ، چند بزمی گرم عیش و نوش می دیدم،نخستین نعره مستانه را خاموش آندم بر لب پیمانه می کردم.

عجب صبری خدا دارد.اگر من جای او بودم ، نه طاعت می پذیرفتم ، نه گوش از بهر استغفار این بیدادگرها تیز کرده پاره پاره از کف زاهد نمایان تسبیح ، صد دانه می کردم.

عجب صبری خدا دارد.اگر من جای او بودم ، برای خاطر تنها یکی مجنون صحراگرد بی سامان ، هزاران لیلی ناز آفرین را کو به کو آواره و دیوانه می کردم.

عجب صبری خدا دارد.اگر من جای او بودم ، بگرد شمع نورانی ، دل عشاق ، سرگردان سراپای وجود بی وفا ، معشوق را پروانه می کردم ، که میدیدم مشوش عارف و آهی ز برق فتنه این علم  عالم سوز دم کش بجز اندیشه عشق و وفا معدوم هر فکری در این دریای پر افسانه می کردم.

عجب صبری خدا دارد.اگر من جای او بودم ، به عرش کبریایی ، با همه صبر خدایی ، تا که میدیدم عزیز نابجایی ناز ،برگی ناروا گردیده، خواهی می فروشدگردش این چرخ را وارونه بی صبرانه می کردم.

عجب صبری خدا دارد.چرا من جای او باشم.؟؟  همین بهتر که او خود جای خود بنشیند و تاب تماشای تمام زشتکاری های این مخلوق را دارد. وگرنه من به جای او چه بودم یک نفس کی عادلانه سازشی با جاهل و فرزانه می کردم.

عجب صبری خدا دارد.عجب صبری خدا دارد