نظر مسعود دهنمکی در مورد مستند پگاه آهنگرانی درباره اخراجیها و دستگیری اش

پگاه آهنگراني را از سال 85 و زمان ساخت اخراجي ها 1 مي شناسم.اولين بار او را در دفتر بامدادفيلم ديدم. بعد از ساخت "فقر و فحشا" خيلي از اهالي سينمااز ساخت فيلم استقبال كردند و خانم حكمت هم يكي از اين اهالي بود .او طي تماس تلفني از فيلم و صداقت آن تعريف  كرد و  حتي در مصاحبه با برخي روزنامه هاي طيف اصلاح طلب سعي كرد فضا را به نوعي تلطيف كند. خانم حكمت اعتقادات خودش را دارد و من هم اعتقاد خودم را. اما سعي كرديم با احترام، به نقد آثار هم بپردازيم. حتي زماني كه نيت ساخت اخراجي ها را داشتم باعث و باني ملاقاتي بين من و پيمان قاسمخاني شد. گرچه قرارداد نگارش فيلمنامه با قاسمخاني ناتمام ماند اما به هر حال باب آشنايي بين ما شد.پگاه آهنگراني را نيز همان زمان در دفتر  مادرش ديدم.

بعد از اكران اخراجي ها ديدم كه دوربين دردست با شور و شعف خاصي از استقبال مردم تصوير برداري مي كند.در يكي از سينما ها ديدم كه با مشاهده استفبال گروهي از جانبازان از فيلم اخراجي ها، در حالي كه بغض كرده و گريه مي كرد به حرفهاي آنها گوش مي داد. وقتي مرا ديد جلو آمد و گفت همينطوري تصوير مي گيرد .اين هجوم انبوه جمعيت از طيف هاي مختلف مردم او را به وجد آورده بود . بعد از مدتي گفت :مي خواهد  اين راش ها را به صورت يك مستند در بياورد البته با محوريت اخراجي ها. هرچند نمي دانستم از اين راش ها چه آشي پخته خواهد شد اما از اينكه يك بازيگر جوان وارد عرصه كار مستند سازي مي شود برايم ارزشمند بود.

از آن به بعد اخبار مربوط به من و اخراجي هارا در رسانه ها دنبال مي كرد و هرجا برنامه اي بود با اكيپ  تصوير برداري اش زودتر از ما آنجا حاضر مي شد.پشتكارش ستودني بود.

از جايي، اطمينانم به او بيشتر شد و گذاشتم كار خودش را بكند.از راش هاي قديمي  دوران روزنامه نگاري خواست و از مجموعه عكس هايم؛ من هم دريغ نكردم.دو  سه سال اين پروزه را طول داد چند بار سر مسائل سياسي بحث مان مي شد اما در نهايت  كينه اي از او نمي ديدم. جواني بود و شور و گاهي اشتباه.اما پذيرفته بودم كه او فيلم خودش را بايد بسازد.براي من بار اولي نبود  كه ديگران درباره ام تحقيق مي كنند و يا مستند مي سازند . با خودم گفتم هر چه باشد از كريستين امانپور و يا اسكات پيترسون كه صادق تراست.

وقتي فيلم را ساخت يك نسخه از آن را برايم فرستاد خودش مي دانست كجاها شيطنت كرده؛ مثلا  وقتي كارگرداني كه "پوپك و مش ماشاالله" ساخته در فيلمش عليه ابتذال حرف مي زند آدم خنده اش مي گرفت. يا كسي كه دم از اصلاح طلبي و اصول اخلاقي سياسي مي زد ،اما با چندرغاز پول بيشتر، سردبير نشريات منتسب - به قول خودشان- دولت كودتا شد؛ اين بيشتر به يك جوك مي مانست.

آ ن وقت همين  آدم ها وقتي فيلم پگاه آهنگراني را ديدند به او گفتند فيلمت خنثي است و چرا اينقدر كم به ده نمكي حمله كردي؟

خودش مي گفت همين دوستان سينمائي اش در هيئت انتخاب جشنواره ... فيلمش را راه نداده تازه بد و بيراه هم به او گفته اند.

جالب اينجاست مايي كه متهم به  بداخلاقي هستيم،اجازه مي دهيم، عليه مان فيلم بسازند و حرف خودش را بزنند و آن وقت كساني كه مدعي آزادي بيان هستند به دوست خود حمله مي كنند كه چرا كم به فلاني (يعني من)حمله كردي!!!

امروز هم كه پگاه آهنگراني گرفتار شده همين ها نعل وارونه مي زنند و دليل دستگيري اورا ساخت فيلم ده نمكي ها عنوان مي كنند.

اميدوارم مشكل آهنگراني حل بشود و وقتي بيرون آمد دوستان خودش را بشتر بشناسد. البته او در گفتگو با روزنامه شرق قبلا نكات جالبي را طرح كرده كه خواندنش خالي از لطف نيست!